Ruch Księżyca i jego oświetlenie według Mariusza Najdy


Mariusz Najda ma bardzo dużo do powiedzenia o Księżycu. Trudno znaleźć na jego stronie jakieś podsumowanie jego poglądów o naszym naturalnym satelicie, dlatego zdecydowałem się przytoczyć tekst Mariusza Najdy w całości. Oddajmy mu zatem głos:

Zajmijmy się teraz naszym Księżycem... Satelitą nocnych Marków i poetów. Co o nim wiemy ?
Oprócz tego, że wylądowali na nim Astronauci ... wiemy, że jest Ciałem Niebieskim i krąży wokół Ziemi - jest jej naturalnym Satelitą. Wiemy też, że obraca się po orbicie w tym samym kierunku, co Ziemia wokół własnej osi. Na jeden obrót Księżyca po orbicie przypada ok. 29.5 obrotów Ziemi wokół własnej osi... czyli 29,5 dni i nocy. To według jego okrążeń ustalono średnią ilość dni w miesiącu.
 W zależności od pory roku jest widoczny na różnych wysokościach nad horyzontem i czasami zasłania nam Słońce. Znamy to zjawisko pod nazwą - Zaćmienie Słońca. Widzimy go w różnych wielkościach... Gdy się do Ziemi przybliża,  jest  duży, gdy się oddala - mniejszy.  Ziemia nie może więc leżeć w środku jego orbity. Jak można zauważyć, Księżyc ma bardzo zawiły ruch po swojej orbicie. Co jest przyczyną tej zawiłości? By to lepiej zrozumieć, obejrzyjmy to wszystko na poniższych rysunkach.... 

Rys. A.

Mamy już Księżyc krążący wokół Ziemi z wytyczonym kierunkiem jego obrotu po orbicie. Rysunek wyjaśnia również, dlaczego widzimy tarczę Księżyca dużą lub małą. Ustalmy teraz, dlaczego widzimy Księżyc na różnej wysokości nad horyzontem. Wiemy, że zmienia się to cyklicznie co pół roku. Umieśćmy więc orbitę Księżyca w znanej nam już przestrzeni kosmicznej, gdzie występują fale magnetyczne. Do dalszych rozważań weźmy tylko fragment poniższego rysunku zaznaczony linią przerywaną.... czyli Ziemię i jej orbitę.

Rys. B.

Dla uściślenia dodam, że czerwone strzałki na rysunku oznaczają granicę słonecznej fali magnetycznej, która tworzy w przestrzeni stożek... Zakreślaną przez ten stożek przestrzeń można zauważyć też na zdjęciu przedstawiającym orbitę Pasa Planetoid z poprzedniego tematu -Lekcji 4.

Rys. C.

Ziemia na rysunku jest w kolorze zielonym, a Księżyc w błękitnym. Dla tych, co nie rozróżniają kolorów - Ziemia to ta większa kulka, a Księżyc - to ta mniejsza. Słońce zaś będziemy mieli z lewej strony rysunku.... Ziemia jest narysowana w różnych momentach swojego obiegu po orbicie. Na górze - środek Zimy na półkuli północnej, na środku - Słońce oświetla Równik, na samym dole - Zima na półkuli południowej. To tyle, co do opisu rysunku.Zabierzmy się teraz za zrozumienie tego, co on przedstawia i jakich astronomicznych prawidłowości można się na jego podstawie doszukać. Na pewno... można teraz łatwo zrozumieć, dlaczego Księżyc widzimy na różnych wysokościach nad horyzontem. Po prostu jego orbita jest zgodna z nachyleniem fali elektro- magnetycznej wytwarzanej przez Słońce, która tworzy w przestrzeni stożek. Widać też wyraźnie, kiedy Księżyc będzie przesłaniał nam Słońce całkowicie albo częściowo, co będziemy obserwować jako Zaćmienia ... oraz z którego punktu na Ziemi można je oglądać najlepiej.

Teraz kolej na fazy Księżyca... i momenty, gdy Cień Ziemi pada na Księżyc zasłaniając całkowicie jego tarczę. Występują one tylko na małym Księżycu, czyli wtedy, gdy jest on od Ziemi najbardziej oddalony. Wiadomo, że Księżyc musi znajdować się wtedy po drugiej stronie swojej orbity. Nie umieszczam więc następnego rysunku, który przedstawia taką wersję. Można to sobie łatwo wyobrazić...

Wszyscy znamy kwadry Księżyca, kiedy jest częściowo zacieniony  oraz nowie, gdy go nie widać. Bardzo ciekawe są pełnie, zwłaszcza gdy są widoczne w porze dziennej. Nie zawsze przecież, tarczę Księżyca zakrywa cień Ziemi. Częściej jest on widziany jako nie w pełni doświetlony przez Słońce... co zdarza się też w ciągu dnia.
W układzie, który przedstawiłem na rysunku wszystkie znane fakty dotyczące Księżyca, pasują do siebie idealnie. Możecie to wszystko sprawdzić... Luneta nie będzie potrzebna.


Powrót

Manifo.com - make your own free website