Eksperymentalna weryfikacja istnienia efektu lornetkowego

Interesuje nas czy istnieje efekt lornetkowy w rozumieniu płaskoziemców.
Według płaskoziemców horyzont przesuwa się do tyłu wraz ze wzrostem powiększenia.
Wyobraźmy sobie następujący eksperyment:
Stajemy
na wydmie gdzieś nad morzem i patrzymy nieuzbrojonym okiem na horyzont. Nasi przyjaciele ustawiają gdzieś na plaży dwa znaczniki, w taki sposób, że znaczniki, punkt na horyzoncie i nasze oko znajdują się na linii prostej. W kwestii technicznej można to zrobić w ten sposób, że dajemy odpowiednie komendy naszym znajomym czy znacznik widzimy na linii horyzontu (czy też wyżej lub niżej), zaś drugi znacznik powinniśmy zobaczyć jednocześnie na tle pierwszego i na linii horyzontu. Poglądowo widok "z boku" będzie wyglądał następująco:

Rys. 1.

Znaczniki raz ustawione nie zmieniają już położenia. Widok (gołym okiem) dla obserwatora będzie wyglądał następująco:

Rys. 2.

Dwa znaczniki są już ustalone. Jak wiadomo z geometrii euklidesowej przez dwa punkty da się przeprowadzić tylko jedną prostą. Pamiętajmy, że również obserwator nie zmienia położenia.
Następnie przykładamy do oczu lornetkę o powiększeniu np. 10x, a potem np. 20x lub dowolną inną. Chcemy ustalić gdzie wypadnie położenie nałożonego obrazu obu znaczników.

Jeśli rację mają zwolennicy poglądu o kulistej Ziemi, to niezależnie od użytego powiększenia (przy stałej pozycji obserwatora) horyzont nie powinien się przesunąć. Jego linia cały czas powinna być tłem dla nałożonego obrazu znaczników. W tej teorii musi tak być, ponieważ nie możemy zajrzeć za krzywiznę Ziemi.
Schematycznie pokazuje to poniższy rysunek:

Rys. 3.

Jeśli jednak rację mają zwolennicy płaskiej Ziemi, to powinien wystąpić efekt lornetkowy, a więc przesunięcie linii horyzontu do tyłu.
Znaczniki wraz z naszym okiem tworzą linię prostą, a więc wyznaczają pewien stały kąt względem powierzchni Ziemi. Zatem muszą wskazywać stały punkt na morzu.
Jeśli efekt lornetkowy faktycznie działa, to horyzont przesunie się do tyłu (obserwator w lornetce zobaczy to jako podniesienie się horyzontu względem punktu wyznaczonego przez naczniki).
Innymi słowy punkt wyznaczony przez pokrywające się znaczniki powinien wylądować pod linią horyzontu. Tym niżej im większe stosujemy powiększenie.
Zatem przy różnych powiększeniach powinien zobaczyć obraz schematycznie pokazany poniżej:

Rys. 4.

Jeśli wystąpi efekt z rysunku 3. to płaskoziemcy są w błędzie, jeśli zaś wystąpi efekt z rysunku 4. to w błędzie są kuloziemcy.
Manifo.com - make your own free website